Merak ettiğim dingilimtrak konulardan birisi daha bu..Herşey iyidir güzeldir..Ve bir aşk biter..Veya bitti sanarsınız..Yolda gezersiniz aklınıza gelmez..İçersiniz yine gelmez aklınıza..Herşey iyi güzeldir..

Ama olmadığınız bir anda olmadık bir yerde kızla karşı karşıya gelirsiniz..Ve o “ilk göz göze bakışlar” o kadar süredir besleyip büyüttüğünüz kalbinizi alıp başka diyarlara uçurur..

Aşk potrelerinde olduğu gibi etraf kapkaranlık olur..Vucudunuz ne yaptığınızı bilmez ve sadece aklınıza gelen onla geçirdiğiniz günlerdir…

Dona kalırsınız..Düşünemezsiniz veya birileri bir şey der duymazsınız bile..Öyle birşeydir ki öküzün trene baktığı gibi dönüp doya doya bakmak istersiniz..Bir an tüm gururunuzu,şerefinizi hiçe sayabilseniz koşarak yanına gidip kemiklerinden ses gelinceye kadar sıkıca sarılmak istersiniz..

Ama yapamazsınız..

Sizce bu nedir? Gerçek bir aşk mı yoksa bağımlılık mı? Yada bu düşünceleri düşünen sadece biz  miyiz? Belki de bu aşkı tek erkekler yaşıyor? ne dersiniz?