Uyku tutmayan bir gecenin satır aralarında..

Alıp götürdü bir şarkı beni hatırlayabildiğim günlere..”Güzel günlerdi” diyebileceğim günlere..Her aşk neden kötü günleriyle hatırlanır ki? O kadar güzel gün hatırlanmazken neden o son ayrılık günü hafızalara kazınır?

Neden insan kötü şeyleri iyi şeylerden daha çok hatırlar? Oysa geçmişte “güzel günlerdi” dediğimiz bir çok olay vardır belkide..

Şimdi kafamı yastığa koyduğumda insanları bir tarafa çekip sadece kendi mutlu olduğum günleri anımsıyorum.. “keşke hiç bitmese” dediğim zamanları..

Özellikle sevgililer günlerini..Soğuktan donmamıza rağmen hiç kalkmak istemediğimiz o bankı veya bir sonraki sevgililer gününde amerikan filmlerindeki gibi günün aksiyon dolu olmasını..

Benimle ilgili olmamasına rağmen kızdan daha çok endişelenip elini tuttuğum zamanı..

Her aşk ölümü tadıcaktır diyorlarda doğruymuş aslında..Bu güzel günlerin hepsi bir anı olarak kaldı beynimde..Hepsi silinip gitmiş kalbimden belkide..

O günlerde artık sadece ben varım..O an yaşadığım aşkların sahipleri yok artık o anılarımda..Silinmişler bir bir..Ve hayatımın aşk tarihine karışmışlar ileride çocuklarıma anlatıp “işte bende böyleydim oğlum” diyeceğim..

İclal aydın diyor ya ;

bir gece çikip gelsen ölmezsin yar
ölümlerden ölüm begen gelmezsen yar
ölecegim yar
bu şarkı sadece benimdi sevgilim
ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize
yazmışsın ya ‘onu sevebilecegimi düşünmüştüm‘ diye
işte o günden beri belkide bu yüzden sadece
bu yaralar bereler sanaydı aşkı bileler
göreler aşkımı şahidim gök kubbe

O kadar kurulan hayaller boşunaymış belkide..Sadece büyümek için atladığımız bir dönemmiş belkide..Şimdi anladım ki bir insan asla sevdiğiyle bir adada tek başına yaşıyamazmış..Yada o hayaller sadece cep telefonun gelen kutusunda kalırmış..

Herşey..Tüm aşklar..Hepsi bir bir silinip gidiyor gözlerimden..Oysa “bitmez” dediğim ve unuttuğum o kadar aşk vardı ki..

Bakıyorum eski maillerime,attıklarıma..Ve şimdi bakıyorum..Neredeler onlar? Kim kaybetti..O mu Ben mi? Veya kaybedenin bir önemi kaldı mı artık..

Anladım ki bu dünyada gerçek aşk yok..Gerçek aşk benim taşıyamayacağım kadar büyük ve onun hak etmeyeceği kadar şerefliymiş…

“Seni sonsuza kadar seveceğim” cümlesini hepimiz kurmuşuzdur..Hatta benim gibilerden birden fazla kişiye söylemiştir bu sözleri..Ama hiçbir aşk sonsuza kadar sürmeyecektir..

Ne kadar severseniz sevin ufak bir ayrılık içinizdeki ateşe her dakika bir damla su akıtacaktır..İçinizde cehennem ateşi yansa dahi elbet bir gün sönecektir o ateş..

Sevdiğim,acı çektiğim,içtiğim günlerden edindiğim bir tecrübeydi belkide bunlar..

Ne diyorlardı “Tecrübe insanın yediği kazıkların bileşkesidir” diye..Kazık yedikce ve hançer saplandıkça kalbimize,beynimiz öğrendi herşeyi belkide..

Neyse be günlük..Derdim çok dermanım yok..Uykum yok ama napıyım artık..Yatağın içinde hayaller kurarım yine..Yada mesajlar yazıp uzun uzun silerim onları..

Bak ilk aşkımız da mesaj attı :) “İyi geceler beyazıt bey”.. :) Yemişim böyle beyliği be..10 sene geçti lan üstünden :) Hani benim 10 sene önce söylediğim o “seni sonsuza kadar seveceğim” kelimesi..Yok işte :) Boşunaymış herşey..

İyi geceler günlük…Dünlerim bok gibiydi..Bari yarınlarım güzel olsun ya..Bıktım zaten hayattan biraz mutlu olalım artık..Tamam mutlu olmayı da sevmeyide beceremiyoruz ama bari birşeyler düzgün gitsin ya..

Bugün yine dua ettim…Herkes allahım bana uzun ömürler ver diye eder ama ben “Allahım gönder azrailini alsın canımı” diye dua ediyorum..Nedendir bilmem ama sıktı lan bu hayat..Bu kadar boktan olmaz ki..Valla az kaldı emocular gibi isyankar gençlik moduna giricem :)