Beklediğin bir gemidir , aslında aşk .. Yalnızlık sahilinde…
Bir hazan sabahının ertesinde,bambaşka köşelere savrulmuş kurumaya yüz tutmuş yapraklar gibiydik seninle.. Sevmelerin tüketemediği bir arayışın son durağıydın..Nice sevdalara yelken açmıştım senden önce…Arayışımı sevmek sanmıştım.. Gözlere inanmıştım.. Sevgi sözcüklerine kanmıştım.. Acemi bir sevgi oyuncağı olmuş,bir yürekten diğerine sallanmıştım..
Sarsılmıştım…
En beklenmedik zamanda çıktın karşıma.. Sevdanın yükünü henüz atmıştım omuzlarımdan .. Bana zor geliyor bu oyun diyordum kendi kendime.. Bir daha sevmek yok diyordum.. Bu, oyun diyordum.. “Oynama” diyordum… Ve ben en adi karakterlerin,en basit oyuncağıyım.. Sevgi oyuncağı.. Diyordum ya , esen her rüzgar yön veriyordu kalbime… Rotasız bir yelkenliydim..

Yazıyordum, sadece.. Her oyunun arkasından daha çok yazıyordum..Onlar oynuyorlardı,ben yazıyordum.. Sevmek ağır geliyordu onlara.. Bense eziliyordum iki kişilik sevmelerin altında..Oynamadan duramıyordum.. Biliyordum .. Onların oyunu benim arayışımdı..

Her çalkantıda daha çok kağıt kalem harcıyordum..Anıları yakıyordum her fotoğraf albümüne baktığımda… Gecenin turuncu ışıklarına nemli gözlerle bakıyordum.. Galiba ben, hep kaybeden olmaktan korkuyordum..

Yalnızlık limanıma bu sefer de sen demir attın…Hadi bakalım.. Zamansız geldin biraz..En beklenmedik sevincim oldun… Sen dirilttin hayallerimi bu kez.. Büyüyen bir oyuncağım ben sevgi oyuncağı.. Biraz da sen oyna bakalım.. Nasıl olsa hevesini alınca sen de atacaksın beni bir kenara..Bana kalan , yine , “Sen“‘le başlayan şiirler olacak…

O “Sen” hiç bitmeyecek .. Her oyunun arkasından başka bir tanesi alacak yerini..Ve ben rüyalarda sevmeye devam edeceğim “Sen“‘i.. O , benim bitirilmezim olacak.. Asla içime sinecek kadar sevemeyeceğim olacak..

Gönül sayfama yazdığım ilk ve son şiirim olacak…